Ninni

6 ay geçmiş. Bir post daha atayım. “bkz. herkes postasını atsın da sigaramızı yakalım.”

Son yazılarıma baktım da neredeyse hepsi uzun aralardan sonra yazılmış yazılar. Bunun nedenini düşündüğümde ise artık eskisi kadar yazmak istemediğimi fark ettim. Eskiden bir content üretmek bana olumlu şeyler katardı. Sanırım artık bu içeriklerden bana dönen şeylerden pek de memnun değilim. Bilmiyorum kafalar karışık.

Yine yaz geldi falan derken yağmurlar başlıyor. Havanın da kafası karışık ve günler geçtikçe her şey daha da karmaşıklaşıyor. Bu duruma büyüdükçe hayatın getirdiği saçma salak şeyler mi sebep oluyor yoksa sıcağım diyip yağdıran hava mı sebep bilmiyorum. Öğrenmek de istemiyorum çünkü benim düzeltebileceğim bir şey gibi görünmüyor.

Neyse güzel darladığıma göre sizi artık anlamlı şeyler yazabilirim. Amerika macerası ile ilgili bi yazı yazmıştım. Uzunca bir yazı olacağından bölümlere ayırmak istedim ama bu yukarıda bahsettiğim içerik üretmemecilik yüzünden onun da devamı gelmedi. Bir aralar Windows Phone dersleri serisine başlayıp ara verdiğim gibi. Ama onda benim pek de suçum yok yani adamlar desteği kesti ne yapalım…

Bayram dolayısıyla Istanbul boş. Ama Ümraniye değil. Sanki diğer ilçelerden de Ümraniye’ye gelmişler gibi bir durum var. Çok kötü çoook. En yakın zamanda bu salak yerden uzaklaşmam lazım. Kafamın uyuşmadığı, haklarıma ve özgürlüğüme saygısızca hakaret eden, kafalarını kaldırıp günyüzünü göremeyecek kadar önlerindeki anlamadıkları arapça kitaba yumulan insanlar artık psikolojimi bozmaya başladı. Büyük çerçeveye bakarsak zaten benim gibi bir adamın akıl sağlığını koruyabilmesi için Türkiye’den uzaklaşması gerekiyor. O da olacak elbet. Her gün cinayet, vahşet, savaş, adam kayırma ve adaletsizlik. Taş olsa çatlar be bilader.

Yazasım geldi yazdım. Gerçekten çok sıkıldım.

0
Shares